Διαφραγματοκήλη και Παραοισοφαγοκήλη

Η διαφραγματοκήλη δημιουργείται όταν το φυσιολογικό άνοιγμα του διαφράγματος, από όπου περνά ο οισοφάγος για να ενωθεί με το στομάχι, χαλαρώνει ή διευρύνεται. Μέσα από αυτό το άνοιγμα μπορεί να μετακινηθεί προς τον θώρακα τμήμα του στομάχου, προκαλώντας ανατομική διαταραχή στην περιοχή μεταξύ οισοφάγου και στομάχου.

Η διαφραγματοκήλη συχνά συνδέεται με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, επειδή μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Ωστόσο, δεν εμφανίζουν όλοι οι ασθενείς συμπτώματα. Μικρές διαφραγματοκήλες μπορεί να ανακαλυφθούν τυχαία σε γαστροσκόπηση ή απεικονιστικό έλεγχο, χωρίς να προκαλούν πόνο, καούρα ή άλλες ενοχλήσεις.

Τι είναι η Διαφραγματοκήλη;

Η διαφραγματοκήλη είναι η κατάσταση κατά την οποία τμήμα του στομάχου περνά από την κοιλιακή κοιλότητα προς τον θώρακα, μέσα από το οισοφαγικό τρήμα του διαφράγματος. Το διάφραγμα είναι ο μυς που χωρίζει τον θώρακα από την κοιλιά και συμμετέχει καθοριστικά στην αναπνοή.

Όταν το άνοιγμα αυτό χαλαρώσει ή διευρυνθεί, το ανώτερο τμήμα του στομάχου μπορεί να μετατοπιστεί προς τα πάνω. Η μετατόπιση αυτή μπορεί να επηρεάσει τον μηχανισμό που εμποδίζει την παλινδρόμηση γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο.

Ως πάθηση είναι αρκετά συχνή και εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Σε διάφορες αναφορές, οι μικρές διαφραγματοκήλες περιγράφονται με αυξημένη συχνότητα, ιδιαίτερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Τύποι Διαφραγματοκήλης

Η διαφραγματοκήλη κατηγοριοποιείται σε διαφορετικούς τύπους, ανάλογα με το ποιο τμήμα του στομάχου μετακινείται και με ποιον τρόπο περνά προς τον θώρακα.

Οι βασικοί τύποι της διαφραγματοκήλης είναι:

• Ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη: Ο πλέον κοινός τύπος που προκύπτει από την άνοδο μέρους του στομάχου δια του οισοφαγικού τρήματος προς τον θώρακα.
• Παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη: Πιο σπάνιος τύπος κήλης που σχηματίζεται όταν ο θόλος του στομάχου περνά πάνω από το διάφραγμα.
• Μικτή διαφραγματοκήλη: Πρόκειται για συνδυασμό της ολισθαίνουσας και της παραοισοφαγικής διαφραγματοκήλης.

Εκτός των παραπάνω τύπων, υπάρχουν και διαφραγματοκήλες που σχηματίζονται διαμέσου άλλων φυσικών χασμάτων του διαφράγματος, αλλά είναι πιο σπάνιες.

Ολισθαίνουσα Διαφραγματοκήλη

Στην ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη η γαστροοισοφαγική συμβολή και μέρος του στομάχου μετακινούνται προς τα πάνω, μέσα στον θώρακα. Η μετακίνηση μπορεί να είναι παροδική ή πιο μόνιμη.

Η ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη συνδέεται συχνά με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, επειδή επηρεάζει τη λειτουργία του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα.

Παραοισοφαγική Διαφραγματοκήλη (Παραοισοφαγική Κήλη)

Η παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη είναι πιο σπάνια, αλλά θεωρείται πιο επικίνδυνη από την απλή ολισθαίνουσα μορφή. Σε αυτή την περίπτωση, τμήμα του στομάχου περνά προς τον θώρακα δίπλα στον οισοφάγο, ενώ η γαστροοισοφαγική συμβολή μπορεί να παραμένει στη θέση της ή να συνυπάρχει μικτή μορφή.

Η παραοισοφαγική κήλη μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαταποσία, αίσθημα βάρους στο στήθος, δύσπνοια μετά το φαγητό ή συμπτώματα από πίεση γειτονικών οργάνων. Θεωρείται πιο σοβαρή επειδή υπάρχει κίνδυνος περίσφιξης, συστροφής του στομάχου, ισχαιμίας ή απόφραξης. Όταν προκαλεί συμπτώματα, όταν αυξάνεται σε μέγεθος ή όταν υπάρχουν ενδείξεις επιπλοκών, η χειρουργική αντιμετώπιση πρέπει να αξιολογείται σοβαρά.

Ποια είναι τα αίτια και οι παράγοντες κινδύνου;

Η διαφραγματοκήλη μπορεί να εμφανιστεί όταν οι ιστοί γύρω από το οισοφαγικό τρήμα εξασθενήσουν ή όταν αυξάνεται επανειλημμένα η πίεση μέσα στην κοιλιά. Μπορεί να αναπτυχθεί σε άτομα όλων των ηλικιών και των δύο φύλων, αν και εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες, 50 ετών και άνω. Έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που είναι υπέρβαρα και στους καπνιστές.

Παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση είναι:

• αυξημένη ηλικία
• παχυσαρκία ή αυξημένο κοιλιακό βάρος
• εγκυμοσύνη
• έντονος και χρόνιος βήχας
• επαναλαμβανόμενοι έμετοι
• χρόνια δυσκοιλιότητα
• ασκίτης
• χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
• έντονη άρση βάρους ή αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση
• κάπνισμα
• νοσήματα του κολλαγόνου, όπως το σκληρόδερμα
• συγγενής ή επίκτητη χαλάρωση των ιστών του διαφράγματος

Συμπτώματα Διαφραγματοκήλης

Τα συμπτώματα διαφραγματοκήλης εξαρτώνται από τον τύπο και το μέγεθός της.

Οι πιο μικρές διαφραγματοκήλες, συνήθως ολισθαίνουσες, δεν συνοδεύονται από συμπτώματα. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, λόγω παλινδρόμησης γαστρικού υγρού προς τον οισοφάγο, μπορεί να προκαλέσουν

• Αίσθημα καύσου
• Πόνο
• Ναυτία και έμετο

Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι εντονότερα σε ύπτια θέση.

Αντίθετα, οι παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες συνδέονται συχνότερα με πιο έντονα συμπτώματα, όπως:

• κοιλιακό άλγος
• θωρακικό άλγος
• αίσθημα βάρους στον θώρακα
• δυσκαταποσία
• δύσπνοια
• δυσκολία στην αναπνοή μετά τη λήψη τροφής

Το άγχος δεν δημιουργεί ανατομικά τη διαφραγματοκήλη, μπορεί όμως να επιδεινώσει την αντίληψη των συμπτωμάτων ή να ενισχύσει παράγοντες που προκαλούν παλινδρόμηση, όπως γρήγορη κατανάλωση φαγητού, καφεΐνη, κάπνισμα ή κακή ποιότητα ύπνου.

Μπορεί η Διαφραγματοκήλη να προκαλέσει Αρρυθμίες;

Η διαφραγματοκήλη δεν θεωρείται συχνή ή βασική αιτία αρρυθμιών. Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς, κυρίως όταν υπάρχει μεγάλη παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη, μπορεί να εμφανιστεί αίσθημα παλμών, ταχυπαλμία, πίεση στο στήθος ή ενόχληση μετά το φαγητό.

Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να σχετίζονται με μηχανική πίεση, γαστρική διάταση, παλινδρόμηση ή ερεθισμό νευρικών μηχανισμών της περιοχής. Παρόλα αυτά, κάθε αίσθημα αρρυθμίας, θωρακικός πόνος ή δύσπνοια πρέπει πρώτα να αξιολογείται καρδιολογικά, ώστε να αποκλειστεί καρδιακή πάθηση. Η διαφραγματοκήλη δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματα η αιτία καρδιακών συμπτωμάτων χωρίς έλεγχο.

Διάγνωση της διαφραγματοκήλης

Η διάγνωση ξεκινά με τη λήψη ιστορικού και την αξιολόγηση των συμπτωμάτων. Ο γιατρός εξετάζει αν υπάρχει καούρα, αναγωγή, πόνος, δυσκαταποσία, δύσπνοια μετά το φαγητό, εμετοί ή σημεία που υποδηλώνουν παραοισοφαγική κήλη.

Η γαστροσκόπηση είναι βασική εξέταση, καθώς επιτρέπει την άμεση εκτίμηση του οισοφάγου, της γαστροοισοφαγικής συμβολής και του στομάχου. Μπορεί να αναδείξει οισοφαγίτιδα, διαφραγματοκήλη, βλάβες από παλινδρόμηση ή άλλα ευρήματα.

Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρειαστεί ακτινολογικός έλεγχος με σκιαγραφικό, αξονική τομογραφία, pHμετρία οισοφάγου ή μανομετρία οισοφάγου. Οι εξετάσεις αυτές βοηθούν στον ακριβή καθορισμό του τύπου της διαφραγματοκήλης, της βαρύτητας της παλινδρόμησης και της κινητικότητας του οισοφάγου πριν από πιθανή χειρουργική επέμβαση.

Αντιμετώπιση και Θεραπεία Διαφραγματοκήλης

Η θεραπεία της διαφραγματοκήλης εξαρτάται από τον τύπο, το μέγεθος, τα συμπτώματα, την ύπαρξη γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και τον κίνδυνο επιπλοκών. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς χειρουργείο. Σε μικρές, ασυμπτωματικές ή ήπια συμπτωματικές διαφραγματοκήλες, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Η πλειοψηφία των ασθενών με διαφραγματοκήλη που έχουν συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης μπορούν να αντιμετωπιστούν με αλλαγές στον τρόπο ζωής:

• Απώλεια βάρους εάν υπάρχει παχυσαρκία
• Αποφυγή τροφών που αυξάνουν το επίπεδο του οξέος, συμπεριλαμβανομένων των καφεϊνούχων ποτών, της σοκολάτας, των λιπαρών τροφών και του αλκοόλ
• Τροποποίηση διατροφικών συνηθειών με πιο μικρά και συχνά γεύματα
• Αποφυγή φαγητού 2-3 ώρες πριν από τον ύπνο
• Κατάκλιση για ύπνο σε ελαφρώς ανάρροπη θέση
• Διακοπή του καπνίσματος

Η συντηρητική αντιμετώπιση στοχεύει κυρίως στον έλεγχο της παλινδρόμησης και στη μείωση της πίεσης στο στομάχι. Είναι πιο κατάλληλη για ασθενείς χωρίς μεγάλες ανατομικές διαταραχές ή σοβαρές επιπλοκές.

Φαρμακευτική αγωγή

Τα φάρμακα για τη διαφραγματοκήλη δεν διορθώνουν την ανατομική μετατόπιση του στομάχου, μπορούν όμως να μειώσουν τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Η επιλογή αγωγής εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και τα ευρήματα του ελέγχου.

Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs): Αυτά τα φάρμακα είναι η κυριότερη θεραπευτική κατηγορία, εμποδίζουν την παραγωγή οξέος και επιτρέπουν στον οισοφάγο να επουλωθεί, ενώ μπορούν να βελτιώσουν ήπιες γαστρίτιδες.

Προκινητικοί παράγοντες: Αυτά τα φάρμακα βοηθούν το στομάχι να αδειάσει πιο γρήγορα, μειώνοντας την ποσότητα του οξέος που μπορεί να παλινδρομήσει στον οισοφάγο.

Τέλος, άλλες κατηγορίες φαρμάκων, όπως τα αντιόξινα, έχουν λιγότερο ισχυρή δράση και χρησιμοποιούνται κυρίως για προσωρινή ανακούφιση.

Διατροφή για Διαφραγματοκήλη

Η διατροφή για διαφραγματοκήλη έχει στόχο να μειώσει την παλινδρόμηση και την πίεση στο στομάχι. Συνιστώνται μικρά και συχνά γεύματα, αργή μάσηση, αποφυγή υπερβολικής ποσότητας φαγητού και αποφυγή κατάκλισης αμέσως μετά το γεύμα.

Τροφές και ροφήματα που συχνά επιδεινώνουν τα συμπτώματα είναι τα λιπαρά, τα τηγανητά, η σοκολάτα, ο καφές, το αλκοόλ, τα ανθρακούχα, τα πολύ πικάντικα φαγητά, οι όξινοι χυμοί και τα μεγάλα βραδινά γεύματα. Η διατροφή πρέπει να εξατομικεύεται, καθώς δεν προκαλούν όλες οι τροφές τα ίδια συμπτώματα σε κάθε ασθενή.

Ασκήσεις για Διαφραγματοκήλη

Οι ασκήσεις δεν μπορούν να επαναφέρουν ανατομικά το στομάχι στη θέση του ούτε να θεραπεύσουν μια παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη. Μπορούν όμως, σε ορισμένους ασθενείς, να βοηθήσουν έμμεσα μέσω απώλειας βάρους, καλύτερης στάσης σώματος και βελτίωσης της αναπνευστικής λειτουργίας.

Συνήθως προτιμώνται ήπιες μορφές άσκησης, όπως περπάτημα, ήπια αερόβια δραστηριότητα και ασκήσεις αναπνοής. Ο ασθενής πρέπει να ακολουθεί εξατομικευμένες οδηγίες, ιδιαίτερα αν υπάρχει μεγάλη διαφραγματοκήλη ή παραοισοφαγική κήλη.

Πότε χρειάζεται Χειρουργείο για Διαφραγματοκήλη;

Χειρουργείο για διαφραγματοκήλη μπορεί να χρειαστεί όταν τα συμπτώματα είναι έντονα, όταν η παλινδρόμηση δεν ελέγχεται με φάρμακα, όταν υπάρχει μεγάλη διαφραγματοκήλη ή όταν διαπιστώνεται παραοισοφαγική κήλη με κίνδυνο επιπλοκών.

Η απόφαση λαμβάνεται με βάση την ηλικία, τη γενική κατάσταση του ασθενούς, την ένταση των συμπτωμάτων, τα απεικονιστικά ευρήματα και τον κίνδυνο της επέμβασης. Σε ηλικιωμένους ή επιβαρυμένους ασθενείς, ακόμα και μεγάλη διαφραγματοκήλη μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά αν τα συμπτώματα είναι ήπια και αν το χειρουργείο θεωρείται υψηλού κινδύνου.

Αντίθετα, η αύξηση του μεγέθους της παραοισοφαγοκήλης, η επιδείνωση των συμπτωμάτων, τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια πόνου, εμέτων, δυσκαταποσίας ή θωρακικής πίεσης αυξάνουν την ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση.

Χειρουργική Αντιμετώπιση Διαφραγματοκήλης

Η χειρουργική αντιμετώπιση της διαφραγματοκήλης στοχεύει στην επαναφορά του στομάχου στη φυσιολογική του θέση, στη σύγκλειση του διευρυμένου οισοφαγικού τρήματος και, όπου χρειάζεται, στην ενίσχυση του αντιπαλινδρομικού μηχανισμού.

Οι διαθέσιμες τεχνικές περιλαμβάνουν:

• λαπαροσκοπική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης
• ρομποτική αποκατάσταση διαφραγματοκήλης
• σύγκλειση των σκελών του διαφράγματος με ραφές
• χρήση πλέγματος σε επιλεγμένες περιπτώσεις
• θολοπλαστική κατά Nissen, με περιέλιξη 360°
• θολοπλαστική κατά Toupet, με μερική περιέλιξη 270°
• θολοπλαστική κατά Dor, με πρόσθια περιέλιξη 180°
• επέμβαση Collis-Nissen σε περιπτώσεις βραχέος οισοφάγου
• μέθοδος LINX σε επιλεγμένους ασθενείς με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Η θολοπλαστική είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική και εκτελείται συνήθως με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπως λαπαροσκοπικά ή με ρομποτική χειρουργική.

Θολοπλαστική Nissen

Η θολοπλαστική κατά Nissen είναι αντιπαλινδρομική επέμβαση κατά την οποία ο θόλος του στομάχου περιτυλίγεται γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο σε 360 μοίρες. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας και μειώνεται η παλινδρόμηση.

Συνήθως πραγματοποιείται λαπαροσκοπικά, μέσω μικρών τομών. Κατά την επέμβαση, το στομάχι επαναφέρεται στην κοιλιά, ο κατώτερος οισοφάγος κινητοποιείται, το άνοιγμα του διαφράγματος περιορίζεται με ραφές και στη συνέχεια δημιουργείται η θολοπλαστική. Σε ορισμένα κέντρα, η χρήση συστημάτων όπως το EndoFLIP μπορεί να βοηθήσει στην ενδοεγχειρητική αξιολόγηση της διατασιμότητας της γαστροοισοφαγικής συμβολής.

Διαφορά τεχνικής Nissen από τεχνική Toupet

Η βασική διαφορά ανάμεσα στη Nissen και την Toupet είναι ο βαθμός περιέλιξης του στομάχου γύρω από τον οισοφάγο. Στη Nissen η περιέλιξη είναι πλήρης, 360 μοιρών. Στην Toupet η περιέλιξη είναι μερική, 270 μοιρών, αφήνοντας τμήμα του οισοφάγου ακάλυπτο.

Η Nissen προσφέρει ισχυρή αντιπαλινδρομική δράση, αλλά μπορεί να συνοδεύεται συχνότερα από μετεγχειρητική δυσκολία στην κατάποση, αδυναμία ρεψίματος, φούσκωμα ή δυσκολία στον έμετο. Η Toupet μπορεί να προτιμηθεί σε ασθενείς με διαταραχή κινητικότητας του οισοφάγου ή όταν ο χειρουργός θέλει να μειώσει τον κίνδυνο δυσφαγίας. Η επιλογή εξαρτάται από τα ευρήματα του προεγχειρητικού ελέγχου και την κρίση του χειρουργού.

Μέθοδος LINX

Η μέθοδος LINX είναι τεχνική μαγνητικής ενίσχυσης του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός μικρού δακτυλίου από μαγνητικά σφαιρίδια γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο. Τα σφαιρίδια βοηθούν τον σφιγκτήρα να παραμένει κλειστός ώστε να περιορίζεται η παλινδρόμηση, ενώ ανοίγουν προσωρινά κατά την κατάποση για να περάσει η τροφή.

Η LINX εφαρμόζεται σε επιλεγμένους ασθενείς με τεκμηριωμένη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και δεν είναι κατάλληλη για όλους. Αν συνυπάρχει διαφραγματοκήλη, η αποκατάστασή της μπορεί να χρειαστεί να γίνει ταυτόχρονα. Η επιλογή της μεθόδου απαιτεί προσεκτικό έλεγχο και εξατομικευμένη απόφαση.

Επιπλοκές της Διαφραγματοκήλης

Η διαφραγματοκήλη δεν εξελίσσεται σε καρκίνο. Ωστόσο, η χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση που μπορεί να τη συνοδεύει ενδέχεται να προκαλέσει οισοφαγίτιδα, έλκη, στενώσεις ή οισοφάγο Barrett, κατάσταση που χρειάζεται παρακολούθηση.

Οι μεγάλες παραοισοφαγικές διαφραγματοκήλες μπορεί να προκαλέσουν πιο σοβαρές επιπλοκές, όπως απόφραξη, αιμορραγία, ισχαιμία, συστροφή του στομάχου ή περίσφιξη. Αυτές οι καταστάσεις χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Κόστος Χειρουργείου Διαφραγματοκήλης

Το κόστος χειρουργείου διαφραγματοκήλης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ρόλο παίζουν το είδος της διαφραγματοκήλης, η σοβαρότητα των συμπτωμάτων, η τεχνική που θα εφαρμοστεί, η ανάγκη αποκατάστασης παραοισοφαγικής κήλης, η χρήση πλέγματος ή ειδικού συστήματος, η διάρκεια νοσηλείας και ο συνολικός προεγχειρητικός έλεγχος.

Η τελική εκτίμηση του κόστους μπορεί να γίνει μόνο μετά από κλινική αξιολόγηση και έλεγχο των εξετάσεων, ώστε να επιλεγεί η κατάλληλη επέμβαση και να καθοριστεί το θεραπευτικό πλάνο.

Αν εμφανίζετε συμπτώματα διαφραγματοκήλης, η ιατρική αξιολόγηση είναι απαραίτητη. Ο Δρ. Ανδρέας Κατράκης, Γενικός Χειρουργός και Χειρουργός Μαστού, διαθέτει μακρά κλινική εμπειρία, έχοντας υπηρετήσει σε κορυφαία νοσοκομεία της Αθήνας, όπως ο Ευαγγελισμός, το Ογκολογικό Νοσοκομείο Άγιος Σάββας και το 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας και είναι σε θέση να σας καθοδηγήσει εξατομικευμένα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της διαφραγματοκήλης. Επικοινωνήστε για υπεύθυνη διάγνωση και εξατομικευμένη καθοδήγηση σχετικά με τη διαφραγματοκήλη, την παραοισοφαγική κήλη και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

Συχνές Ερωτήσεις

Ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα μιας διαφραγματοκήλης;

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι καούρα, αναγωγές, ρέψιμο, πόνος στο στήθος ή στο άνω μέρος της κοιλιάς, ναυτία, δυσκαταποσία και επιδείνωση των ενοχλήσεων όταν ο ασθενής ξαπλώνει μετά το φαγητό.

Το άγχος επιδεινώνει τη διαφραγματοκήλη;

Το άγχος δεν προκαλεί ανατομικά τη διαφραγματοκήλη, μπορεί όμως να επιδεινώσει τα συμπτώματα της παλινδρόμησης ή να αυξήσει την ευαισθησία του ασθενούς στον πόνο, στο φούσκωμα και στο αίσθημα δυσφορίας.

Ποιες τροφές πρέπει να αποφεύγω;

Συνήθως συνιστάται αποφυγή λιπαρών και τηγανητών τροφών, σοκολάτας, καφέ, αλκοόλ, ανθρακούχων ποτών, πικάντικων γευμάτων, όξινων χυμών και μεγάλων βραδινών γευμάτων.

Μπορεί η διαφραγματοκήλη να θεραπευτεί χωρίς χειρουργείο;

Η ανατομική διαφραγματοκήλη δεν εξαφανίζεται με φάρμακα ή ασκήσεις. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορούν συχνά να ελεγχθούν με αλλαγές στον τρόπο ζωής, διατροφή και φαρμακευτική αγωγή. Χειρουργείο χρειάζεται όταν υπάρχουν σοβαρά ή επίμονα συμπτώματα, επιπλοκές ή παραοισοφαγική κήλη υψηλού κινδύνου.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ολισθαίνουσας και παραοισοφαγικής διαφραγματοκήλης;

Στην ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη, η γαστροοισοφαγική συμβολή και μέρος του στομάχου μετακινούνται προς τον θώρακα. Στην παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη, τμήμα του στομάχου περνά δίπλα στον οισοφάγο. Η παραοισοφαγική κήλη είναι πιο σπάνια, αλλά μπορεί να έχει μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών.